Reisverslag Dan en Scarlett (augustus 2011)

Begin 2011 hadden wij besloten om drie maanden in Indonesië rond te reizen, met de bedoeling om ons onderweg ook als vrijwilligers in te zetten voor een lokaal project. Tijdens onze zoektocht naar een geschikt project kwamen wij uit op de website van Stichting PAK Weeshuis Project Indonesië. Het was precies wat we zochten! De gehele gang van zaken om alles te plannen en te boeken ging via Jan, hij was ontzettend informatief en behulpzaam.

We verlieten ons vaderland Australië gedurende juni en na twee wonderbaarlijke maanden te hebben gereisd over Lombok, Bali en Java gingen we op pad richting Tana Toraja op Sulawesi. Om daar te starten met ons 2-weekse vrijwilligersproject in het PAK weeshuis in het schitterende dorpje Bua. Bij aankomst in het weeshuis viel bij het zien van de kinderen de stress van ons af. Dankzij de ontspannen sfeer in het weeshuis, de vriendelijkheid van de kinderen en medewerksters werd ons verblijf een fantastische ervaring. De jongens waren verre van verlegen en ze wilden ons gelijk leren kennen. De meisjes daarentegen hadden een paar dagen nodig om te wennen, maar uiteindelijk stelden zij zich ook open op. Al snel waren wij ingewerkt en werden we verrast door de zelfstandigheid van de kinderen in het weeshuis. Van koken, schoonmaken tot het wassen van hun eigen kleding, ze deden het allemaal. We hoefden hen alleen maar te vragen hun huiswerk te doen, ach ja wie houdt nou van huiswerk?!! Dat was soms een uitdaging, maar soms was de taalbarrière een klein probleem, maar door het kunnen helpen van de kinderen kregen we een voldaan gevoel! We kregen door dat de kinderen er volop van genoten op het moment dat de kinderen ons vragen gingen stellen en zelfs om extra huiswerk gingen vragen!

Ondanks dat de kinderen 6 dagen per week naar school gingen en zondags de kerk bezochten was er nog steeds veel tijd voor speelplezier. De jongens houden erg van een partijtje voetballen en ze zijn enorm slim en creatief om hun eigen speelgoed te maken. De jongere meisjes hielden veel van het kleuren van kleurplaten en de oudere meisjes hielden ontzettend veel van zingen, ze doen het maar wat graag. Er was ook tijd voor excursies in de omgeving van het weeshuis. De kinderen vonden het heerlijk om te zwemmen in het zwembad van één van de nabijgelegen hotels. En liftend gingen we achter in de laadbak van een vrachtwagen, met alle kinderen, naar Rantepao en bezochten we onderweg nog een aantal huizen waar de familieleden van de weeskinderen woonden. Tijdens de schooluren hadden wij mooi de kans om de naaste omgeving op eigenhoutje te ontdekken. Er is een hoop te doen van boodschappen doen in Rantepao tot aan sightseeing aan toe! Tana Toraja is een zeer uniek stukje aarde op de wereld en meer dan de moeite waard om het te bezoeken. We zullen het nooit vergeten dat we een unieke begrafenisceremonie hebben bijgewoond, het was iets dat ik met zekerheid durf te zeggen nergens anders aan te treffen! Een geweldige ervaring!

Het hoogtepunt van onze tijd was het leren kennen en het ontwikkelen van een relatie met elk kind in het weeshuis, ondanks onze beperkte kennis van het Bahasa Indonesia, ging onze de communicatie met de kinderen makkelijker af dan we ooit hadden gedacht! Het opbouwen van de relaties met de kinderen nam weinig tijd in beslag, omdat ze erg open waren en volop genoten van de aandacht. Ook begeleiden wij de kinderen dagelijks naar hun scholen, elke ochtend genoten we weer van het adembenemende landschap die leidde naar hun scholen. De lokale bevolking die we dagelijks tegen kwamen tijdens onze wandeling naar de scholen waren altijd erg gastvrij en vriendelijk. Het was dan ook een prachtige en vooral perfecte manier om de dag mee te beginnen!

Na onze twee weken in het PAK Weeshuis te hebben doorgebracht was het afscheid nemen van de kinderen voor ons beide toch een stuk moeilijker dan we allebei hadden verwacht. Wij denken vaak terug aan onze deelname aan het PAK Project en we willen dan op een zekere dag graag terugkeren naar de kinderen in het mooie Torajaland.


Dank jullie wel!

Dan en Scarlett
Australië